Հերման Հեսսե ՛՛Ուխտագնացություն արևելք՛՛

Հերման Հեսսեի «Ուխտագնացություն Արեւելք» ուտոպիայում (1932) քննվում են մարդու հոգեմտավոր հասունացման, սրբազան ուխտագնացության եւ գաղտնի եղբայրության խնդիրները: Գերժամանակակից այս առասպելապատումի թեման հոգեւոր մարդու մեկուսացումն է եւ նրա անձնական կյանքն ու գործը վերանձնական գաղափարին, համայնքին ծառայեցնելու գիտակցումը: Այն վերադարձ է կրոնների, փիլիսոփայությունների ու արվեստների վերժամանակյա տարաշխարհներից դեպի օրախնդիր թեմաները, նաեւ գործնականն ու քաղաքականները՝ տոգորված համբերությամբ, հումորով, կյանքի ըմբռնման նոր կամքով, ապրողների, նրանց կարիքների ու մոլորությունների հանդեպ նորոգ սիրով լցված: